دیدار شهردار محترم شهر مقدس قم دکتر عظیمی و جمعی از معاونین و همکارانشان با آیت‌ الله اراکی

۱۴۰۵/۰۴/۲۱ اخبار 89 بازدید
دیدار شهردار محترم شهر مقدس قم  دکتر عظیمی و جمعی از معاونین و همکارانشان با آیت‌ الله اراکی

بخشی از پیام رهبر معظم انقلاب (مدظله العالی)

از یکایک مردم عزیز که خود، صاحب‌عزای پدر شهید امّت هستند و با وجود دشواری‌ها و برخی محدودیتها و ناملایمات در رویداد عظیم بدرقه‌ی ‌آقای شهید ایران، حماسه‌ای تاریخی خلق کردند صمیمانه قدردانی میکنم.
۲۶/تیر/۱۴۰۵

دیدار شهردار قم با آیت‌ الله اراکی
روز شنبه ۱۴۰۵/۴/۲۱ دکتر عظیمی، شهردار محترم قم و جمعی از معاونین و همکارانشان با حضور در دفتر آیت‌الله اراکی با ایشان دیدار و گفت‌وگو کردند.

بسم الله الرحمن الرحیم

الحمد لله ربّ العالمین و صلّی الله علی محمّد و آله الطیّبین الطاهرین

ضایعۀ بزرگ شهادت قائد عظیم‌ الشأن، واقعاً نه‌تنها برای ایران، بلکه برای همۀ امت اسلامی خلأ بزرگی است. معجزاتی که خداوند متعال در این جریان به ما نشان داد، واقعاً همه آیات الهی بود؛ اینکه چگونه محاسبات دشمن همه به خطا رفت و این ضربه‌ای که به ملت و کشور ما وارد کردند، تبدیل به یک انرژی برای نوسازی روحیۀ انقلابی مردم گردید و جریان عجیبی را نه‌تنها در اینجا، بلکه در دنیا به راه انداخت. ما اکنون وارد مرحلۀ جدیدی از نهضت شده‌ایم که آثار آن به‌ تدریج دیده خواهد شد.

این نهضت عظیم مدیون خون پاک قائد شهید و بزرگوار ماست. نمی‌دانم خدای متعال چقدر در حق این شهید بزرگوار لطف داشت که زندگی ایشان سراسر هدایت، تعلیم، تربیت و توجیه بود و با شهادتش نیز این‌همه برکات برای امت مترتب شد.

اینکه می‌بینیم مردم این‌گونه مبعوث می‌شوند، امری الهی است و اصلاً بشری نیست؛ که البته در قرآن کریم نیز به آن اشاره شده است، آنجا که می‌فرماید:

«وَ إِنْ يُرِيدُوا أَنْ يَخْدَعُوكَ فَإِنَّ حَسْبَكَ اللَّهُ، هُوَ الَّذِي أَيَّدَكَ بِنَصْرِهِ وَ بِالْمُؤْمِنِينَ * وَ أَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِهِمْ، لَوْ أَنْفَقْتَ مَا فِي الْأَرْضِ جَمِيعًا مَا أَلَّفْتَ بَيْنَ قُلُوبِهِمْ وَ لَكِنَّ اللَّهَ أَلَّفَ بَيْنَهُمْ، إِنَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ.»

در جایی که می‌خواهند تو را فریب دهند ـ با همین مذاکرات، این‌ها خواستند ما را فریب دهند ـ خداوند به یاد تو و مؤمنین است:

«هُوَ الَّذِي أَيَّدَكَ بِنَصْرِهِ وَ بِالْمُؤْمِنِينَ.»

و اولین کاری که برای یاری، به‌ واسطۀ مؤمنین انجام می‌دهد، تألیف بین قلوب مؤمنین است؛ دل‌هایشان را یکی می‌کند و می‌ فرماید که این یکی‌کردن دل‌ها کار خداست. اگر همۀ ثروت دنیا را خرج می‌کردید، نمی‌توانستید نود میلیون نفر را یکدل و یک‌جهت کنید؛ به‌گونه‌ای که با هم بگریند، با هم بخندند، با هم بنشینند، با هم برخیزند و با هم حرکت کنند. این کار بسیار بزرگی است.

حالا چون خودتان در متن کار هستید، شاید خیلی به عظمت کار توجه نکنید، اما کار عظیمی انجام شد. خداوند، ان‌شاءالله، ایشان را از ما راضی کند و توفیق داشته باشیم که رهبر جدید خود را حمایت، نصرت و اطاعت کنیم تا ان‌شاءالله به دست ایشان فتح‌های بزرگی تحقق یابد.

اولاً از خدمات عزیزان بزرگوار تشکر می‌کنم. واقعاً خودم گاهی فکر می‌کنم که ادارۀ این جمعیت ـ که نمی‌دانم شما برآوردی از آن داشتید یا نه، ولی برآورد ما حدود هشت تا ده میلیون نفر است ـ و سامان‌دادن آن کار سختی است. شما بیست‌وچهار ساعت میلیون‌ها انسان را اینجا نگه دارید، بدون اینکه عدّه و عُدّۀ ماندن را با خود همراه داشته باشند یا غذا و آب با خود آورده باشند.

همین که این جمعیت عظیم به شهر مقدس قم آمد و نه تلفاتی داشتیم و نه اتفاق بدی افتاد و مراسم به‌خوبی انجام گرفت، خدا را شکر می‌کنیم. قطعاً بخش عظیمی از سلامت این مراسم، به‌خاطر زحمات دوستان شماست که هم جای تشکر و سپاس دارد و هم جای شکر خداوند است. باید شکرگزار خداوند باشیم که این توفیق را به همه و به شما عنایت کرد که در این مراسم حضور پیدا کنید و هر کسی خدمتی انجام دهد و بحمدالله مراسم با شکوه و سلامت برگزار شود.

نکاتی در جهت بهتر برگزار شدن مراسم‌های بزرگ

قم شهری است که امثال این مناسبت‌ها ـ البته شاید نه با این میزان از فشار جمعیت ـ همیشه در آن برگزار می‌شود؛ نه‌فقط نیمۀ شعبان، بلکه عاشورا، ماه صفر، اربعین و فاطمیه. یعنی همیشه غلغله‌ای از جمعیت را در این شهر شاهد هستیم.

لذا خود دولت و مجلس باید از لحاظ پشتیبانی‌های لازم، نگاه ویژه‌ای به شهر مقدس قم داشته باشند و ان‌شاءالله خود شما نیز باید توان کاری لازم را داشته باشید و از لحاظ تدابیر، برنامه‌ریزی و نیروهای انسانی، توان خود را فراتر از یک شهر معمولی بالا ببرید.

چند نکتۀ مهم دیگر نیز وجود دارد.

نکتۀ اول این است که خود مسجد جمکران یک‌سری مشکلات دارد.

یکی این است که فاصلۀ سخنران با جمعیت خیلی زیاد است. همان شب تشییع آقا، من در آنجا سخنرانی داشتم. آن‌قدر فاصله میان من و جمعیتی که تکبیر می‌گفتند زیاد بود که به‌سختی باید گوش می‌دادم تا متوجه شوم تکبیر می‌گویند یا نمی‌گویند. البته شاید تدبیری در این‌باره بوده است، ولی به نظرم باید حتماً بازنگری شود.

در عربستان، در مسجدالنبی و مسجدالحرام، با فاصله‌های خیلی کوتاه مخازن آب قرار می‌دهند و مردم به آن‌ها دسترسی دارند. در چنین اجتماعاتی شاید نیاز داشته باشیم که چنین تدبیری را در نظر بگیریم تا لازم نباشد مثلاً آب معدنی میان مردم توزیع کنیم. توزیع، کار بسیار مشکلی است. شما توزیع را برای جمعیتی مثل هزار یا دو هزار نفر می‌خواهید، اما این جمعیت عظیم چندمیلیونی، خود چند هزار نیرو می‌خواهد که این مسئله باید در نظر گرفته شود.

نکتۀ دیگر، مهندسی حرکت جمعیت است.

ما دو مسئله داریم:

یکی استقرار مردم؛ یعنی وقتی به حرم یا جمکران مشرف می‌شوند، کجا مستقر شوند؟

یکی هم مهندسی رفت‌وآمد آن‌هاست که بسیار مهم است؛ اینکه آن‌ها می‌آیند و بعد می‌خواهند بروند. همه‌شان تا اتمام مراسم نمی‌مانند؛ بعضی‌شان در میان مراسم خسته می‌شوند و می‌خواهند بروند. باید بتوانیم به‌گونه‌ای مهندسی کنیم که رفت‌وآمد مردم آسان شود.

بعضی از بچه‌های ما که در میان جمعیت بودند، از ازدحام جمعیت داشتند خفه می‌شدند. وقتی نماز تمام شد، جمعیت از هر طرف می‌آمد و فشار می‌آورد و از طرفی، جمعیت آن‌قدر زیاد بود که نمی‌توانست حرکت کند.

ما در میان جمعیت، بین دو فشار قرار گرفتیم. خدا رحم کرد و انفاس قدسی آقا ـ رضوان‌الله تعالی علیه ـ کمک کرد که تلفات نداشته باشیم؛ وگرنه نزدیک بود ما هم تلفاتی مانند تلفات منا داشته باشیم.

خود ما که می‌خواستیم بعد از نماز بیرون بیاییم، خیابان‌ها نه به‌دلیل ترافیک، بلکه به‌سبب ماشین‌های پارک‌شده بسته شده بودند که این وضعیت می‌تواند حادثه ایجاد کند. البته پلیس خیلی زحمت می‌کشد، اما یکی از چیزهایی که مردم به ما می‌گویند این است که اصلاً پلیس را نمی‌بینیم؛ که شاید این نتیجۀ گستردگی جمعیت باشد.

پلیس باید در این‌گونه مواقع از مردم کمک بگیرد؛ یعنی ما باید پلیس‌یارهایی را در چنین مکان‌هایی پیش‌بینی کنیم و برای تنظیم و تحت کنترل داشتن جمعیت، پیش از مراسم به مردم اعلام کنیم که تعداد نیروهای پلیس کفایت نمی‌کند و هر کس حاضر است، بیاید و کمک کند.

شاید بیست یا سی هزار نفر به پلیس ملحق شوند و برای تشکر از زحماتشان، بدون اینکه قولی به آن‌ها داده شود، هدیه‌ای نیز به ایشان تقدیم شود. باید این‌گونه باشد، وگرنه با این تعداد نیرو نمی‌توانیم این جمعیت ده‌میلیونی را اداره کنیم.

خواهش می‌کنم برای برنامه‌های آینده، ان‌شاءالله، برنامه‌ای درست و مهندسی‌شده پیش‌بینی کنید.

البته امیدواریم ان‌شاءالله ازاین‌پس همۀ مناسبت‌های ما، مناسبت‌های خوشحالی باشد و کاروان‌های جشن پیروزی داشته باشیم انشاءالله تعالی.